Sensizlik Ölüm Gibi

Bir aksam vakti

hayallere dalmıs giderken

sokakta.

Tenimde hissediyorum

rüzgarla birlikte esiyor,ölüm...

Bana dokunmasın diye

geciyorum karanlıgın icinden

sessiz bir edayla...

Kulagımın ucunda bir ugultu

--- Seni bekliyorum! ---

--- Ner(e)de kaldın. ---

ürküyor bedenim

yanıbasımda sanki,ecelim...

O an

korkularım

iliklerime kadar

zincir olusturmuslar.

Vücudumun her yerini

sarmıs sarmalamıslar...

Oda NE!

Cıtt...

sesler duyuyorum.

Kaldıramıyorum titrek ellerimi

karartıdaki o bilinmeze.

Bakıyorum...

Sadece bakıyorum

karanlıgın icindeki korkulan seye.

Ama vuramıyorum.

Aslında bildigim

yada bildigimi sandıgım yolda devam ediyorum.

Sag duyu olsa gerek bu

hissediyorum

ölümle karsı karsıya gelmisken ben.

Senin

icimde öldürdügüm o bedenini

bi adım uzaklıkta görüyorum

bana dokunmadan kacıyorsun.

ikinci kez kaybediyorum seni

senin mekanında

cennetin sokaklarında...

iste o an baslıyor benim icin

cehennem yolculugu ask masalında...

on1-Kas1M