Sensizlikte Dolaşıyorum

gecenin ıslak kaldırımlarında yürüryorum

bastığın topraklara yanlız basıyorum bu aralar

oturup gülüştüğümüz o bankın önünden geçerken

gözlerim doluyor ve ben ağlıyorum

hani bir defasında dondurmayı elinden düşürmüstün de

bendeki dondurmayı paylasarak yemiştikya hatırlıyormusun

şuan o dondurmacının önünden tatlı tebessümle geçiyorum.

yoklugun çok acı be sevgili

ben şimdi alışmaya çalısıyorumda cesaret yok unutmaya

unutamıyorum be her akşam aynı yerleri dolasıp duruyorum

belki çıka gelirsin karşıma diye

bu gecede kimseler kalmadı etraf uykuya çekildi

bir tek ben varım bir de yaşattığım hayalin

ve ben yine bana geri döneceğin ümidiyse

bu sabahada buralarda gireceğim

sevgilim......