Sensizlikteki Aşk

Öylece şarkıları dinliyordum

Sokağa boş/sensiz gözlerle bakarken

Boğmak istiyordum sana ait gurursuz umutlarımı

İşte o an,

Çöktüm gırtlaklarına

Benden olanı ben yok ediyordum

Vazgeç ulan!

Yapma beni katilin diye.

Dinlemedi, bakarak gözlerime çaresizce

Sen dedi

Gözlerini yumarak kısık sesle

Aldığı azıcık nefesle bile sen dedi

Senmişsin oysaki

Ölüm tutkumun

Hayat bağımın

Gözyaşlarımın ve gülüşlerimin

Karıştığı renk

//Bu mısralar artık sarhoş

Kim bilir belki sensizlik sessizliğinden//

Şairler unut dedi her bir şiirinde

Şarkılar hep vazgeçtim notasında

Olur muydu ki

Bilmezler miydi

Şiirlerde işlenen aşk

Şarkılarda özlenen sevgi

Ama bir o kadar da türkülerdeki

Acımsı ayrılıklar konaklamış bu sevdada

//Bu mısralar artık sarhoş

Kim bilir belki sensizlik sessizliğinden//

Her köşebaşı korku bana.

Ya bir an karşı karşıya kalırsak

Gözler göze değdiğinde,

Sen ve ben

Tutamazsak içimizdekileri

Ben sevgimi sen kinini kusarsan

Ya biterse sana can çekişen umutlarım.

İşte o zaman,

Çöker

Sensizliğin gerçekliği gırtlağıma.

Bu sefer ben

Gözlerimi yumarak kısık sesimle

Aldığım azcık nefesle bile sen derim

Vazgeç ulan dese bile

Gene sen derim sensizlikte bile