Serçetalan Yalanı

babası şair çocuklar bilirler

düşkıran telaşlarla

söndürmeyi hayatı ve

basmayı parmağını

en onulmaz yerine yaranın

dolmayı boşalmayı

kırık bir testi gibi

yalnız yakarışsız

yakışıksız

babası kayıp çocuklar severler

annesine peynir ekmek kelebek makarna

taşıyan her adama babam demeyi

yalanı çıkmasın diye gizleyerek

serçetalan parmağını arkadaşlarından

bir ayağı hep şeytan yumağı arta kalan

iyi bilir dört adama kor mahlasla

şiirler söyleyen bendeniz

babamın bir zindanda

saçlarıma ve gözlerime hasret

yaşlanmakta olduğunu gözlerinin

ben deniz

kavrulmakta olan memelerimle

yavru balıkları emziriyorum

Cezayir'in bebefesleğen gecelerinde

baba mı dediniz

babam düş kırıyor dörtduvar sidikli mapushanede.