Şerefe Hayat

Bir aralık ayında titrerken parmakların

Oturup payına düşeni alabildin mi

Körfez akşamından?

Bak,

Şansına deniz tüm zenginliği ile serilmiş önüne

Seç seçebildiğin kadar içinden kendine meze

Ayrılık var,Hüzün var,Memleket havaları var..

İstediğinden başla

Yanlışların doğruları acımasızca götürmediği tek yer burası...

Rahatla,

Manzara da nefis hani

Takınmış gerdanlığını yine İzmir

Işıl ışıl gece raksetmekte önünde

Özenle uzanmış tabağa boylu boyunca peynir

Domatesi ,salatalığı rokasıyla

Adabına yakışır sırasını beklemekte

Anlaki

O bile yalnız değil!...

İncecikten bir yağmur da başlar şimdi !

Hangi şehrinde memleketin

Bulutlar böyle seninle ağlar?

Gör,

Hangi şehrinde imbat

Böyle anaç sıvazlar sırtını...

Hangi şehir sen demlendikçe gecenin koynunda

İçinin ateşi ile yakar tüm ışıklarını

Yüreğinle birlikte

Söylesene...

Sen içersin

Bil

Yanar bu şehir !

Sen içersin

Kül olur gizliden ..

Hüzzam kokulu bir şarkı fısıldarken kulağına

Sevdiğinin saçlarına vurur dalga...

Masaya yatırılmış eski sevdalar ve

Karşında cilveleşen taze aşıklara bakıp

Tutabileceksen kendini

Ve şehrimle en az sen kadar yalnızken bu akşam

Sulandırmayacaksan güzelim zeybeği,

Hadi bakalım!

Doldurdum kadehleri

Şerefe hayat...