Şerefsizlere

içimde bir ateşsin sen

her zaman yanıyorsun bir alev gibi

ne denizlerde kıyıya vuran dalqalr söndürebliri bu alevi

nede yokluğunla esen rüzgar bittiğinde diner bu alev

gidişinle başlayıp geldiğinde biten bişey değil sevgilim

gttiğinde başlayıp gittiğinde biten bi alev

gidişin için yanan kalbim

yokluğuna alıştığında devam etti yanmaya

ve içimdeki öfke arttıkça dahada büyüdü bu alev

git şimdi

uzaklara git gelme sakın

nede olsa alıştı sensizliğe

esmez artık yokluğunla rüzgarlar

ne anılar nede kalbim ağlar gidişine

git git ve gelme sakın

bu kalpde yer yok artık senin gibi şerefsizlere