Seremonya

Toprağın sarı ve kızıl düşlerinde

Ölesiye bir sarmaldır zaman ,

Zerafet kokar ki buramsı , birinden

Diğeri , şık bir kavalyedir her an !!!

Kaygan yosun misali , tutamam parmaklarımda

Binlerce otuzgen sanki , hepsi bir hoş seda

Akıp gider ansızın , her biri avuçlarımdan ve ,

Sonsuz bir ağlayış başlar , ruh yıldızlarımda !!!

Tuhafça raksedişler düşer sabahıma birden

Bir ödülsüz koşu daha yükselir ufuğumda

Ahhhh ....oysa ,

Daha ezberleyemediğim binlerce replik ...

Ve henüz okuyamadığım yüzlerce öykü ...

Sanki , ömrümün raflarında öylece durmakta !!!

Gönlümün göğü , bugün yine kapkaralarda

Üstelik , tuhaf bir ağıt bugün yüreğimde saksılar

Açamamış goncalarım , ihtilafların ortasında

Ve , bir kez daha MAT der güneş , bir kez daha !!!

Sıyrılamam ki korkulardan , bilinmezlerden

Sanki her yanım bugün , bitimsiz bir arya !!!

Elbet göğsüne yaslanırsam toprağın ....

İşte o an bitecek ...

Bitecek bu tuhaf ...

Bu anlamsız ...

Bu bestesiz SEREMONYA ...!