Serpilerek Gel (c)anıma

Seni!

Anmadığım an

Var mı sanırsın

Usumda kurduğun pusu

Kemirirken içimi

Alevlenir yüreğim ansızın

Susuşum hayır getirmez bu defa

İçten içe yanmışım

Su da serpsem,

Tuz da bassam kanayan yarama

Bana mısın demez oluk oluk akar kanım

Serkeş yaşantılar da

Kaybolup gidemem!

Kokunu

Ciğerlerimin en ücra köşesine çekmeden

Yaşadıklarımızı ezip geçemem

Bu defa her şeye rağmen seni silemem

Cansın

Kansın

Kangren bedenime

Sancılar içinde yüreğime

Tesir edecek ilacım

Gir damarımdan

Sokul usulca

Yokluğunla

Darmadağınığım

Bir gel, bir gül

Bir kelam et

Dindir gözyaşlarımı

Ak düşmüş

Genç yaşımda saçımın tellerine!

Sen de kıyma bu cana

Acıtma gel ilk gelişindeki gibi

Ansızın!