Şerr'in İzleri
[ Yaşamak , siyah beyaz bir film şeridi gibi boynumuza dolanan ihanetlerdir şimdi ... Ah çocuk! hepimizin de renklerimizi alıp giden zaman dan geriye kalan, yalnızca bu işte ...
" belki bir gün... " diyorum yine de ... Belki bir gün ...
Uğur MUMCU anısına ... ]
keşkesiz zamanların geriye bıraktığı
düşkün sonbahar yaprakları
yanık bir kahverengiye süzülen kirli sarı gün dönümleri
kokusunu rüzgara terkeden solgun sürgünlerin
yeşilimsi hikayesi
çoğul nicesinden tekil bir bahar aldanışı bu
gecenin tenha gölgelerine sargın
aç kimsesiz bir yavru kedinin acısında anlar
sesinde kaç bebeğin yazgısı
sessizliğin hazin yanlarını sızlatan
yazanı belli bir vurgun hikayesi
işte
öğretilmiş ihanetler büyüten uçurum yanları
kurgulanıp üstümüze savrulan kahpeliklerin dipleri
aslında bu yaşananlar
bir göz yaşı bin hüzün sürgünü
sevgisiz yanlarına dolanır yangın saçları
aynalarda unutulmuş şimdi
nice gül gülümseyişleri
harap pencere camlarından süzülen
sesinde yalnızlığı iliklere işleyen
soğuk bir hasret türküsü
ah çocuk!
ah ... ağlıyorsa gözlerinde esmer mavi dalgalar
hala yakıyorsa genzimizi küllenen ateşlerin buğusu
bulutlarda sevgisi eksilen renklerin
insanlığı hepten kazınmış
inançları sıyırılmış
kalanı insan müsveddesi
hiçliklere terk edilen ruhların el açtığı
duaları değil miydi nedeni
bu acılardan devşirilen
sahte cennet vaadleri
kaydedilirken bir bir günah defterlerine
sözde iman sahibi
oysa iblisin aldattığı niceleri
ibadetin en kutsalını gerçekleştirdiklerini zanneder şimdileri ...
öyle ya
hayır da
şerr' de
yüce Allah(c.c.)dan'dır
öyle ya
bunca şerri yaşatanlar da
bu durumda
yüce Allah(c.c.)ın hizmetinde şerri oluşturan
sözde cennet vaadedilmiş gerçek müslümanlardır
işte bu nedenle çocuk!
uçurum diplerinde
ya da
sahile vuran çocuk bedenlerinde
hayrr'ın müjdelerini bulan şerr'in izleri bunlardır
şerr'in izleri çocuk!
şerr'in izleri
şimdi üstün başın
cansız bedenine vuran
ağlayan deniz mavisi
ve gözlerinde
ve dudaklarında
ve saçlarında
sahipsiz kum taneleri ...
21 şubat 2016 / istanbul