Servetim Benim

Gözlerindeki o umut parıltısı yeter bana bir ömür ey sevgili.

Açlıktan ölmüşüm, cehennemde yanmışım yok bir önemi.

Sonsuzluğun kapısını aralayan o gözlerin

Şu fakir sanılan ömrün harcamakla bitmeyen tek serveti.

Her kapandıkça daha bir ateşten, daha bir diri.

Betim, benzim, bereketim

Baktıkça çoğalan servetim benim.