Ses Tutanakları

kulaklarıma doldurdum sesini

duymuyorum kimseyi...

yangından ilk kurtarılacak gibi duruyor vakur gülüşüyle karşımda

ekmek kokuyor elleri sıcacık

su veriyor ağaçlara,susuz kalmış kuşlara,kırmızı karıncalara

bütün çiçekçilerde adı geçen sarm'aşık

dört yanı yalnızlıkla çevrili bu rüyada

teslim oluyor ellerim şiir çizgili avucunda

kitap arasında kurutulmuş gül kurusu gibi duruyor vakur gülüşüyle karşımda

iki şekerli çay oluyor demli gözleri

kırılıyor fay hatlarım kâmuran dikiliyorum aynada

narları ayrılıyor gövdemin dokundukça hükümran elleri

ucu yırtık siyah beyaz resim gibi duruyor vakur gülüşüyle karşımda

parmaklarını çıtlatırken gece tavansız kalıyorum

ağzından düşen her kelimeyi fransızca öpüyorum

bir orman yanıyor dudaklarımda

bulutları içiyorum

bileklerimdeki parmak izlerine kırmızı jilet sürüyorum

mor bir ıslık dolanıyor boynumda soğuyorum

dibindeki yangını bile bile dalıyorum ırmağına

küllerimi denizlere emanet ediyorum

idam mangası gibi dizilmiş şehirler aramızda

hangisi vuruyor bu vuslatı faili meçhul

dipdiri duruyor iştahlı günah aşkın her çağında

yusuf'un yırtılan,ateş'ten gömleği sırtımızda

ellerimiz yanık buzul

...

ben kırılır sen içimde kalırsın

cesedim ruhuma ağır gelir

susarsa sesin...

Okan Kilit'e teşekkürlerimle.