Sesimizin Yankısı

el ele daha çok olacak şimdi bırak

kokunu anımsayıp düşmem

giderken daha beyazsın

bana suskunluk

sana iyi uykular getirdim

çarşıda uğultu var

halılara nar ağacı eken köylü

bir kırmızıyı hediye ediyor sana

kapalı çarşı

ucu tünel gözlerinde nem

Anadolu serinliğinde sarılışın

avluda sarı buğdaylar ağlar

eski taşlar ayaklarını hatırlamıyor diye

güvercinlere kızacak değilim

onlar işitiyor seni

gölgelerin kasvetini giyen

güneşin tenine kanatlar takan ürkekliğini

kedi masalı desem

ağaçlar arasında sürekli yaşlı bir çocuk

şarkılar söyleyip ayaklarımızın arasında dolaşıyor

kokun yaprakların eski ölülerine selamlar gönderir

bazı aralar

gökten düşen aynaları yıkar sesimizin yankısı

bilemedim

seni mi sevsem

sensizliği mi.