Seslenişim

Ya sen

Çekip giderken

Son yıldızı kurşunlarken ben

Kararırken şehir faşist öyküler kadar derin

Sarılıp domuz bağlarına

Nefesimi sıkan kınnap kadar kızıl

Avuçlarına sıkışmışlığım

Ölümüm velhasıl

Velev ki besmelesiz

Gusülsüz

Karışırken toprağıma

Düzleşirken tümseklerim

Deseni değişen kefenim

Toprak rengini çalarken gözlerim

Hazan yorgunu kirpiklerim

Dökülürken yaprak sarısı

Adımı tüketirken şehir

Üst üste dizilmiş beton yığınlarında

Kanatlarını yolarken son martı

Ve çekilirken deniz ateş yüklü dolunaya

Ah o imansız med cezirlerim

Çıkartıp kuş seslerini demir kafeslerden

O ihtilal sabahı kadar asi

Seslenişim

Velev ki kurşunladım yıldızları

Sen giderken

Karanlık koydum beni...üstü açık mezara.