Sessizce

gece topluyor göklerden yüzün

ay'ın sadece bir tarafında umut

diğer tarafı sen

ben

bir de bırakıp giden...

hüzün suda oynayan yakamoza

başka yansıtıyor ışığını

sen güvercinleri beslerken

bensiz evinin balkonundan

mehtap ölü martılar topluyor

sessizliğinin koynundan...

avuçlarını aç bekle şimdi

dalgalar kıyılarına getirecek cesetimi

faili meçhul birsürü martı

arasında birtek benim ki belli...

gözlerim kalsın aklında

son bakışımda kaldığın gibi...

sessizce süzülüp gökyüzüne

gitmem kolay olmayacak

ölümden beter gidişin gibi...

sen yine de sessizce kaldır başını

üfle nefesini bulutlara

kanatlarım kıpırdamayacak belki

ama gelirim akşamları kıyılarına

nasibimi sessizce almaya...