Sessizliğin İçinden Gelen Seslerdesin

Sessizliğin içinden gelen seslerde sen varsın

İsmin var

Öyle bir fısıltıyla geliyor ki kulağıma

Daha önce hissetmediğimi hissettiriyor

Her yerim titriyor

Kalp atışım artıyor

Gözümden yaşlar düşüyor

Ordan biri ağlama diyor

Sil gözyaşlarını

Sessizliğin içinden biri bağırıyor

Evlat!

Sessiz çığlıklarda boğuluyorsun, uyan

Her şeyine ortak oldum ne olur dayan

Sessizliğin kapılarına dayan

Bağır usulca sevdiğine

Ona onu sevdiğini söyle

Hayır derse de üzülme

Sen aşkların en büyüğünü yarattın bu kalbinle

Almak istemediyse boşver üzülme

Bazıları yabancıdır gerçekten sevilmeye

Hissedemezler gerçek sevgiyi, sevemezler

Sen yarattığın bu aşkla daha da büyüdün evlat!

Sen sevmeyi biliyorsun!

Sevilmeyi de seni sevene bırak...