Sessizlik

Bir

Çay bardağı gibi

Sıcacıktın avuçlarımda

Lime lime dökülürdün sol yanımdan

Varlığını kaybetmişti ufuklar

İlgatlar çekilirdi

Serin haziran akşamlarında.

An sonra

İki dudağıma dolandı sevdiğin

Ayrılık türküsü

Hoyrat hoyrat

Eserdi rüzgar

Ve ben başlardım bizi biz yapan

Yaprakları dökülen ağacın altında

Sana türküler mırıldanmaya .

Ne acı ki

Hiç bir şey sen ben olmadı .

Bu kuşları terk etmiş yıkıntı virane şehrinde.

Zordu alışmak

Sensiz ve sessiz yaşamaya

Ölümü dirhem dirhem

Bekliyordu sana uzanan ellerim.

Sigarama sarılırdı parmaklarım.

Ciğerlerimi parçalarcasına .

Cekiyordum içime

Dökülürdü gözlerimden

Yaşlar ve rahmetle anıyordum kimsesizliğimi

Yar diye

Can diye

Aşk diye duyulurdu sesim

Su kimliksiz kaldırımlarda

Yanı demem o ki

Sen yokken

Bir ölü sessizlik buralar..

Aşk aze sessizlik...