Sessizlik

Çok sessiziz

Bu sükûneti ikrar vesilesiyle

Yalnızız...

Olsa olsa bu anı bir kuş karalar,

Yüreklere sinip de korkunç karalar...

Bazen afet gibi

Gelirse bin yılda bir

Nadir, nadir midir?

Belki nefesi ensemdedir,

Önceleri gelmiş, dağlar ardından seslenmiş

Acaba sebebi nedir?

Sütü bozuk mekiklerde dokunmuş

Daha doğmadan dilim lal olmuş, ölmeden ağıt okunmuş...

Sinsi ataklarında yaşamımın,

Her sus, gönlümü yaralar...

Kötülerin ihtirasla kaldığı bahtiyar mekânlarda...

Arterlerimde fink atan kaldırımlar

Sorsam kâinat bedenlere

Bu sefil kaç kez daha zarara uğrar?

Artık canımı yakmasa şu sükûnet-i ikrar

Açılıp da tüm âlemlere

Haykırmalıyım çözülmeli dilimdeki

Muamma sancılar