Sevda

sevda bir sonbahar yeli

insan o yele kapılan serseri

yel fırtınaya bırakır yerini

delice çekilir özlemi

yıldızları izliyorum

buğulu camımda

hayalini görüyorum karşımda

sonra aniden kayboluyor karanlıkta

içim sızlıyor yine

acı alıştı artık bu bedene

gülen bir maske takıyorum yüzüme

eriyorum günden güne

ölüm çalıyor kapımı

yeter artık alma ahımı

son nefesimde verirken canımı

bakda gör sana olan aşkımı...