Sevda

Sonunda bir damla kan dökülmez bu dünyanın

Ellerimde boş bir bavulla kapında görürsün beni

Aklar çoktan inmiştir kıyısına şakaklarımın

Boğazıma düğümlenen isminde duyarsın beni

Sokak lambalarında gölge olur yanar ruhum.

Soğuk islerin altında tek canım kalır

Gider gelenler benden mecnun olurum

Yâd ederler beni gökte tek yıldız kalırım.

Kederi okşar gözlerim kirpiklerimin ucunda

Bir fırtına kopar girer yüreğimden içeri

Anlatır kanser olan yanlarım kan dolu avucuma

Yâreme derman olursun, mendil niyetine verirler seni

Akmasın yaşların boş yere gül tenin kurak kalsın

Diken kıskansın dertlerini bile iç cebinde

Yakmasınlar susuz çölü kimsesiz açsın

Başında hangi sevda, aşka selam sözünde

Kalemini kırdılar sükûta gark oldu parmakların

Narinine değindi kaldı kâğıdın öksüz

Bir dert verdi sana sonsuz, yar diye hayıflandın

Tütsülendi ruhun bedenin bile külsüz