Sevda
Yaram derin sustuğum bu yüzden
Ve amansız acı abanırken usulca tenime
Ağrıma gidiyor yaşarken yasını tutmak
Kör karanlık
Hain mi hain gece
Firari kacak hükmünde mutluluk
En yalın halinde ölüm
Özleminin yaşama değdiği yer yüreğimde
Bu yüzden mi hep kanıyorum?
Dudaklarımda
Senden kalan son bir tebessüm yılgıda
Ve başıbozuk kurşun
Uğuldayan rüzgârın içinde
Salıverdiğimiz uçurtmalar
Masmavi gökyüzünde çoktan kaybolmuş
Namlu ucunda sevda
Seni yaşamak gölgen içime düşercesine
Seni yaşamak bir inancın yüceliğinde
Değişsin artık bu kahrolası yazğı
Gün geceden karanlık yokluğunda
Güve yeniği tüm geçmemişler
Dibine çökmüş yıldız kümesi
İki kaşın arasında kaderim
Yüzümde nice kırılmışlıkların endişesi
Bir çizginin orta yeri
Berisi derin bir yara
Gerisi ölümün soğuk nefesi
Azrail'in kanat sesleri tam tepemde
Hep mi kara yazılıyor bu kader dedikleri?
Avuçlarım kar kesiği alev alev yanarken insanın içi
Bu ne yaman çeliş ki
Adı Sevda
Belki de umut
Hem nâzır belaya
Hem de delice çekiyor beni içine biliyorum
Biliyorum öleceğimi
Kaybedecek neyim kaldı ki canımdan başka?
Oyalama kendini
Hiçbir şey kendine benzemiyor aslında
İçimde ki öfke sanki barut namlu ucunda sevda dedikleri
Dudaklarından dökülen bir söz ha çekti ha çekecek tetiği
Kimse döndüremez artık beni geriye
Yüreğin yüreğime değdiği gün bu vuslat biter
Artık en büyük kavgamın
Adıdır sevda
Bir tek sırtımdan vurmasın yeter