Sevda Atkısı

Çırpınan yürekle ne zormuş yazması

Yârin gönlüne bir karanfil uzatması

Yılları ikiledik diye mi böyle oldu şimdi

Nedir bu kalbimdeki hoyratlık

Çırpıntısında yalnız iki hece

Sanki kemiklerle çevrili değilmiş gibi

Fırlayıp göğüs kafesimden dışarı

Bülbüller gibi şakıyacak, az kaldı

Güle serenât peşinde hınzır

Ama bilmiyor ki bu merdüm-i âmî de bir insandır

Ve zarâfet-i yâri târifte bîzebandır

Ona kalsa sayıp dökecek ne varsa

Ah bir de dili olsa

Olsa da anlatsa neymiş gerçek sevda

Nasıl küçülüverirmiş gözlerde koca dünya

Ondan başka kalmaz bir tek nâmahrem nîsâ

Aydınlanıverir karanlıklar nûr-u aynıyla

Bak bana zeytin gözlüm

Bak da bendeki seni gör

Fakat ben bu yalnızlık ayazlarında çok üşüdüm

Hadi bana teninin renginde bir sevda atkısı ör