Sevdama Intizarım

Sabah seherlerinde uykuya dalmış gibi

Öylesine perişan yanmış kül olmuş kader

Vatanından ayrılmış vatansız kalmış gibi

Efkâr tepelerinin ufkunu sarmış keder

Bu gün de göz yaşlarım bendini paralıyor

Bir pranga mahkumu göğsümü yaralıyor

Sözlerim küf tutarken sükûtun mahzeninde

Edepsiz arzularım tutuşur gül teninde

Duvarların ardına saklanmış korkularım

Sükûta ermiş hayal sus olmuş şarkılarım

Bir ömrü heder etmiş bir ömür boyu yanmış

Nasıl inanmış sana, bu gönül nasıl kanmış

Sen mahcup yüreğimin gizlediği büyük sır

Uğrunda harcardım yine ömrüm olsa bin asır

Yoluna revan olmuşum yollarda akar kanım

Yokluğun başka vuslat seninle her bir anım

Hatırla ey sevgili geçen eski günleri

Seven asla unutmaz mazideki dünleri

Bir an olsun hatırla yad et her anımızı

Boş yere mi akıttık al kızıl kanımızı

Bizi böyle ağlatan kap kara sevdamızdı

Kabahat bizde değil yazanlar böyle yazdı

Yıldırımlar sönerdi o efsunkâr sesinde

Mevsimler güze erdi sevdamın türbesinde

Görülmüş mü dünyada cahilden olsun agâh

Saçının her bir telinde sanki sultanî yegâh

Hangi menzile varsam sırtımdaki bu yükle

Gönül kapımı çalmaz bekle yüreğim bekle

Uzakta, çok uzakta gölgeler suya indi

Ne ayrılık tükendi, ne hasret acı dindi

Zaman bizi koynuna çekmede adım, adım

Her gece yıldızlara adını sayıkladım

Gerçek olan hangimiz yoksa ben miyim yalan

Sevdam ki bedirde bile görülmemiş bir talan

Kılıçtan daha keskin ve kıldan daha ince

Dilim, dilim soyuldum doğrandım ince, ince

Mecnun da Leyla olmuş Kerem de Aslı adın

Hiçbir şeyde bulunmaz damakta kalan tadın

Uyanan şafaklarda gökleri saran niyaz

Hasret gözde fırtına gönül'ü yakan ayaz

Hasrete düşen gönül kanarmış da kanarmış

Hasretin acısıyla ölmese de yanarmış

Tarumar olmuş gitmiş gözümdeki hayalin

Şimdi daha mı mutlu benden sonraki halin

Mutluluk bulunmazmış göz yaşı buğusunda

En yoksun şiirlerin tekinsiz kuyusunda

Benim kaldığım gibi kararıp kalacaksın

Virane temeline pişmanlık kuracaksın

Hiç kimse tutmayacak bir ömür matemini

Kara toprak saracak gülden nazik tenini

Ne yüzünde tebessüm ne gözünde bir muştu

Sevgin pır diye uçan kanatlanmış bir kuştu

Seni sevdiğimi en çok felekler kıskanırdı

Bana yaptığın zulümden melekler utanırdı

Şimdi artık beyhude yalvarmak neye yarar

Ayrılıkta kâr mı var kârın ömrüme zarar

Kokunu rüzgarların kokusundan alırdım

Her terk edip gidişinde gözü yaşlı kalırdım

Artık ne bir telaşım ne de bir haykırışım

Hani derler ya 'tuzsuz aşım dertsiz başım'

Yeter de artar bile çektirdiğin çileler

Kafdağı'na sığındı utançından hileler

Bir rüyaymış gördüğüm damakta tadı kaldı

Bir de yorgun acılar yetim feryadım kaldı

Sevda denizlerimde dalgalar durulsa da

İdam edilmem için sehpalar kurulsa da

Dön gel diyemem sana buna feryadım yetmez

Artık viran bahçemde suskun bülbüller ötmez

Sardım kara bahtıma dikenli telleri ben

Kollarımda uyuttum her gece elleri ben

Mutlu mesut günlerim benden çok uzak düştü

Bal dolu kovanıma boz ayılar üşüştü

Şimdi öl desen bana ölüm fermanım olur

Dönsek eski günlere gönül dermanım olur

Koy beni berdar etsin bu sevdanın günahı

Kim bilir kimden aldım ben bu figanı ahı

Artık bir başınayım her arzum kaldı yarım

Budur benim ahvalim sevdama intizarım

Fevzi Cahit

Ozanca/İZMİR