Sevdama Mektup - 3 (elveda)
Ah sevdigim!
Yoldasin nasil vurulduysa,
Öylesine vurulmustum sevdana.
Felsefi asklar bile anlamadi yüregimi.
Eksilerimi toplayip gelisimi düsünsene,
Bogulmus
Boran olmus düsselligim simdi nerede?
Asilik bir kez kesilmis saçlarima.
Kaç gece kaybolup isimsizlikte,
Kaç ay isigina tutunmustum bilir misin?
Her seferinde imgelendim.
Her çiglikta cezalandirildi parmaklarim.
Içimde Nisan korkulari dururken,
Ah sevdigim!
O dinledigimiz gönül salincagini,
Bir sabah sen,
Bir aksam ben.
Yalnizlar rihtiminda bulusturmustuk.
Nisan bir sakalasiyordu dilimizde,
Biraz sair biraz çocuktuk.
Bugünlerde sairler ne yaziyor bilmiyorum.
Aslina bakarsan,
Çok da umursamiyorum maviyi.
?ugurlama? ezgisi hala kulaklarimda,
Düsün ki baslangiçta yazilmis sonumuz.
Hatiran olmus ?aksam günesi?.
Ah sevdigim!
Ben seni beklerdim de,
Demistim sana,
Hayat beklemez, sever oyunlari.
Agir agir çiktigim merdivenleri,
Cansiz bir fotografta sildim.
Gözlerine yeni bir safak dogmusken,
Biletim sensizlige kesilmeliydi, kestim.
Oysa ask süphesizdi,
Oysa suskular çokseslilikti
Ki daglarin soguk yamaçlari,
?inanin çocuklar? la mavilesecekti.
Ve motorlar alabildigine umuda sürülecekti.
Fidanlar yakilmis bir kere, taze baharlarda.
Ah sevdigim!
Yakamoz dedigin nedir ki?
Ipek dokunuslarinin hasretinden öte,
Çözdükçe çözümsüzlüge sigindigin,
Küçük piriltilariyla kararttigin aydinligim.
Ben seni alli pullu sözlerde sevmedim,
Ben seni bulmaca karelerime doldurmadim.
Ben seni gülümseyen kederinle sevdim.
Adini denize yazdim, bileklerime kazımadım.
Her agaç nasil direnirse tükenmislige,
Her günbatimi nasil dönüsüyorsa düse,
O inanilmaz cesaretim bile,
Denizin gidisine benziyordu.
Tebessümle
Ve bilgece el salliyordu ölüme.
Ah sevdigim!
Simdi sana sonsuzluktan sesleniyorum,
Biliyor musun?
Saçlarima kimse dokunamadi.
Özgürlügüm tekelimde hala.
Burada alevler yükseliyor sagimda,
Solumda ise siirlerin var.
Hani çok korkardim ya ölmekten,
Meger sensiz yasamakmis zor olan.
Düsün ki cellat da unuttu beni,
Durmadan sevdami asiyor.
Sonrasi farkindalik,
Sonrasi ruhumdaki kurakliktir.
Sonrasi unutulmus gözlerim
Ve avuçlarima doldurulan bir vedadir.
Elveda Ernest!
Elveda esaretim...