Sevdamin Sabri

Sevdanın rengi varsa,benimki kara olanı

Aydınlıklar senin olsun,ben yaşarım karanlıkları

Bıraktım sana yuvanı,benden başka bütün hayatı

Ruhumda derin acı,bilmem ki bir gün anlarmısın sende hatanı...

Sen ismini yaşattın da yol ettin dağları

Ben çırpındım da,duyuramadım feryadı

Niye incittin ki bu kadar,zaten değilmiydi yüreğim yaralı

Söke söke aldılar da canımı,çıkaramadılar içimden sevdanı...

Biz gülerken de ağlıyorduk,biliyorduk peşimizdeydi

Hayatın,gerçek acıları..

Sen ve ben yaşasakta böyle görülmemiş bir aşkı,

Seni benden koparanlar,değiştirenler aldı muradı...

Boşver,artık görüyorum ki kalmamış bu aşkın hiç hatırı

Seninde benimde belki birbirimize son satırı

Sensizlik diyorsa alnımdaki yazı,

gömerim seni kalbime,durmasada gözlerimin pınarı...

Biz birbirimize yoğrulup tanımamıştık hiç bir sınırı

Belkide belkide sevdiğim böyle hayırlısı,

Sen açık ettiğin günden beri yollarımızı,

O günden bu güne büyütüyorum ben sevdamızın sabrını...