Sevdamın Yavuklu/su

/ dün bir düş mevsiminde gözlerim kaldı suda

yosun tutmuştu zaman gözlerin kadar dardı /

ben çocuktum oysa

ağlamayı bilmeyen gözlerim vardı

kurşunlarla haşır neşirdim

kavgalarla sevişirdim

ben suya

sen namluya dokunamazdın

gözyaşlarını kimseye gösterme sakın

keyfini sürsün kirpiklerinde oynaşan damlalar

avuçlarımda bir tutam hasret kaldı sadece

uğruna ölünebilecek gözlerinin hatırına

vurulduğumuzu bilmesin kimse

hala ben bu şehrin yasaklısıydım

ayaklarıma cennet dolanıyor oysa

unutma ki,

bakışlarım bir sadakat sus'udur

hüzün,sevdanın yavuklu/sudur

göbeğini kendi kesen ellerimiz var artık

ve adını kendi koyan dillerimiz

kendi kulağına okuduğu ezanla

artık yüzüne tükürülecek bir ayrılık yok

eli öpülesi bu sevdada

alınma ne olursun bahardan

gökyüzüne saçlarım takıldı bulutlar kadar beyaz

bir masal iliştirdim yağmura

toprağın kokusundan tanırsın beni

o gün gelecek

beklediğin miktarda gülecek bu mevsim

dağlardan namuslu bir şafak indireceğim

beni özlediğin kadar

pazarlıksız sevdiğimiz acılar gibi masumdu hasret

ve bir serçenin kanadında uyuduk hep

ki hep masal yorgunuyduk

bilirsin

yarınlarda da olacak elbet dünkü sevdamız

ben sabrı kehribar gözlerinle çekerim

ve ipi kopar tespihimin

örse koyarım yüreğimi

/ mühim değil adın,seni herkes 'ben' biliyor zaten /