Sevdim Ama Elveda Dünya

Ayrılığın siyah pelerinini giydim ben bugün üstüme dişarı cıkarken

Gözlerimde cocukluğumdan kalma o masum yaş

Yüreğimde tükenen ümitlerim

Kulaklarımda ise kurduğun veda cümlelerin

Gidemezsin dememe izn vermeden attın beni yüreğiden

Caresizliğimle oturuyorum sizin evin altındaki kahvehanede

Bir o anlatıyor seni bana birben anlatıyorum seni ona

Susuyor ve dinlemeye başlıyor beni

İlk başlardan ağlamaktan anlatamıyorum derdimi

Biraz toparlanıyorum ve başlıyorum herşeyi anlatmaya

İlk tanışdığımız andan itibaren ve başlıyorum

Ona tegoman konserinde rastladım diyorum

Depremden yıkılmıs gölcük sokaklarında

Herşeyin başladı yerde ilk görüşde sevdim onu

Gözleri annemin bana hazırladığı kahve karasıydı

Nerden bilebirdimki yüreğininde aynı renk cıkacağını

Bir birimize iltifatlarla başladı büyük ama yalnış aşk

Bir kac ay yapışık ikizler gibi gezmeler

Sonrada karar aldık evlenmeye ve evlendik

Daha neisterdimki rabbimden hayatımın kadını benimdi

Bir cumartesi sabahı aldı seni benden

Yaşanmış herşeyin inadına

Bana birsözverip gittin hayatımdan

Senden başkası girmicek hayatıma buna izin vermicem diyerek

Verdiğisözün üstünden birsene gecmeden öğrendim

Başkasını sevmiş ve terk edilmiş

Nasıl dayana bilirdimki böyle birşeye

belkide rabbim istedi bunu duymamı seni unutmamı emretti bana

Ama herkesin unuttuğu birşey vardı

Ben onu kücükken annemin bana ısıttığı süt kadar cok sevmiştim

Aradım buldum onu hesap sordum

Benimkadar sevdimi seni benimkadar sıcakmıydı

Yada seyrettimi seni uyurken yatağın başında

Saclarını okşadımı benimki kadar icten

Seni anlattım yalnızlıgıma

Gözleri doldu kalktı benden önce

Yalnızlığım bile terk etti beni

biliyorum son sözler dayandı kapıma

Acmak istemesemde girdi kalbime

Ve bana dediki

Sen onu severek öl o orda seni beklemicek

Bunu biliyorum ve ölüyorum

Yalan dünyanın kışın acan gülü elveda