Seven Gönül Yardan Ayrılmaz.....

Çok uzun yollardan geçtim...

Ve yanımda yaralı yüreğim...

Dağlar dizi dizi olmuş sıralanmış,

Set çekmiş önüme yalnızlık...

Ben esmer elinden çektim derdimi,

Bilmez ki el âlem içimdeki seni...

Her yol alış derindi hasret,

Çölde kalmış mecnuna eş yürek atışlarım...

Ve koparacak gibi dizginlerini gözyaşlarım...

Sabahın seheri yine saat bilmem kaç, bilmem hangi gündeyim...

Gamlı baykuş tepemde yalnızlık...

Ben yar sesi beklerken,

Efkâr sızdı odama yine...

Ve bugünde bitti yine sensiz...

Efsunkâr bakışların takıldı aklıma o an,

Çekti tetiği beynim...

Kan sıçradı hayaline...

Kapılar ardına kadar kapandı o an,

Çırpınır durur serçe gibi özlem...

Umutlarım vardı oysa senden yana,

Demlenmemişti henüz yokluğun sabaha...

Ve ışıklar söndü zihnimde,

Her yer zifir zindan...

Anladım ki o an bir daha dönmeyeceksin...

Bu gaflet anında dizginledim kendimi,

Ama mayınlar patladı yüreğimde...

Yılların izleri silindi...

Silindi ama sayfamda acıların varken ne yazar...

Ahhh... Bu sabahlar...

Terk edilişimle uyandığım terazisi bozuk sabahlar...

Her sabah hasretim ya eksik ya fazla...

Ne zaman senden yana hayale düşsem,

Haktan dilesem ya da,

Zindan olur her yer bana...

Yıldırım düşer rüyalarıma...

Nefes alamam yokluğunda,

Renkleri solar umutların,

Ve ben boğulurum azgın sularda...

Uzanır bir yol gönül bağımda,

Taş köprüler ardı sıra...

Ve yollar dar gönlümde senden yana...

Ruhum sallandıkça küsküm değer tavana,

Ve bilemem cellâdım kim...

Ney sesinde ararım seni,

Ve kavalda dinlerim yüreğimi...

Uçar gider ezberlerim kanat çırpar gökyüzünde...

Maviyle karışır yanılgılar,

Hüzün yağar üstüme...

Islanırım ama gözyaşlarım daha beter,

En azılı yağmurla yıldırımları saplar beynime...

Azgın sulara karışır, dilimdeki ahlarla...

Boyadığım kıvrımların rengi soldu yine,

Tükendi semazen sen gibi içimde dönmekten...

Ama ben bıkmadım özlemekten...

Kazarım mezarımı gözlerine cellâdım...

Bilirsin ki seven gönül yardan ayrılmaz...

Güneşin sıcağına koyarım kalbimi,

Ki eritsin senden kalan dertleri...

Tozlu yollara sererim ruhumu...

Adı sanı duyulmamış eller yoldaş olur bana...

Ve bir uzun gece daha...

Benim sol yanım altımda,

Yatmayınca gönül yardan ayrılmaz...

Umutlarım kıvamında...

Mavilerim başucumda...

Yağmurlar pencere kenarında...

Çıkarım rüyalarıma huzurla...

Ve bilirim ki seven gönül yardan ayrılmaz...

// Ve sevgili saf tuttu yüreğim sana...//