Seven-men

Kır atın üstünde kovboyluk yapmak gibiydi sevmek

Hızlıca koşmak bembeyaz elbiseler içinde

Takılınca yürekler ayrılığın pençesine

Çıkıverirdi ortaya dört nala koşan bir melek

Güzellik bu olmalı boyasız saçlarının ipeksi dokunuşu

Hiçbir katkı olmayan aşkımda bir tek sana var

Hiç susmayan adını sayıklayan bir muhabbet kuşu

Derin derin bakarken gözlerime sen

Bakışların kokarken mis gibi ferahlık

Huzurun kolları kenetlemiş beni sımsıkı

Sandalyemin kırık ayağına destek olmuş bir kağıt parçası

Ufaktan sallanıyorum yine de aşkından mıdır bilmem

Seyir tepelerinden seni izlemektir tek eğlencem

Güya sana bakmak günah, daha neler

Sevmenin günahı olur mu hiç deliler

Acaba kaçıncı merdivenini tırmanıyoruz bu tepenin

Hangi kavşaktan dönersem sana çıkar bu labirentin ucu

Yeşil yeşil bakan gözlerini açar mısın benim için

Aydınlatsa yolumu el değmemiş güzelliğin

Bir sarhoşluk oluşsun bedenimde yavaştan

Sürüneyim yine ben senin aşkından

Hoop ! Eee yine bütün yollar sana çıktı

Yendim sonunda seninle bu kara bahtı

Şimdi gecelerime yıldız olma vaktin

Deniz aşırı ülkelerden çıkıp gelen binlerce yolcunun

Hisleriyle dolu kalbim

Hep bir yabancılık hissediyorum bu dünyada

Neşem yatıyorken o kapının ardında

Sağır ve dilsiz ruhumun kayboluş yüklü arafında

Sende dolu bütün yenilmezlik

Süper kahraman gibiyim yanında

Kalbinde yer edinmek en büyük başarı

Seven-men'im ben de sende

Sevmekten men edilmedim

Yüreğine kabul edildim

Kanat açalım mı gökkuşağına ne dersin

İçelim sabahlara kadar delice

Doğru ya şarkıda dediği gibi

"İçki nedir bilmezdim"

Seni tanımadan önce

Kırmızı bulutlar yaklaşıyor uzaklardan

Siyahi yalnızlık düşüyor meteor gibi

Tüm rasathaneler tıka basa dolu

Gülüşüne varan her yol bana sevda yolu

Dilenciler el açmış kucağında mutsuzluk

Boşalan göz pınarları kurumaktan feryat ederken

Sen geldin yüreğime seher vakti erkenden

Niyet ettim aşkınla güne başlamaya

Gereksiz bir tebessüm ve bir parça mutlulukla

Sinemalarda oynadı yalnızlığım siyah beyaz

Kaybetti varlığını artık o kara ayaz

Saat 1'i vurmuş,senin gönlün birini

Dağılmış yine sonsuzluk senden yana

Belki kara delik belki sıratın ardında

Haykırır olmuş dertlerini kum tanelerine

Dalgalar yutmuş bütün çakıl taşlarını

Denizler süpürmüş sıyrıldığı kabuklarını

Sahiplendi yine kalbim senin güzelliğini

Midyeler çıkarmış ağzından beyaz incilerini

Köpek balıkları şaşkın ne bu boyun eğme

Okyanusların kralı benim başkasına hizmet etme

Sahi daha görmedi tüm kainat gülüşünü

Papatyaların arasında rüzgar gibi süzülüşünü