Sevgili

ruh yalnız sensizken, gönül dar

şiar-ı ruh sende içinde yokluğun var

ziyalar sarmış her yerini, bedenin ışıldar

varlığınla yaşayan aciz ruhlar ve sensiz hayat

ne zor yaşamak, yaşamakta adın var

Sen gözlerini uykuya kapadığında, ölüyor

Sen uyandığında, diriltiliyoruz

Senin olmadığın yerde, mahşer var

Senin nefes verdiğin gökyüzünden solumak

Seninle aynı kıbleyi paylaşmak ne güzel

Seni bu kadar sığdıramazken kainata

Uzaktan olman can çekiştiriyor

ruhumda saklarken en güzel sevgileri

ve yetiştirirken ümitten çiçekleri

Gün doğumları hazırlarken

Seni göreceğim günlere

Yokluğunla erindiriyorsun!!

Ve ben muhtaçken sana

Varlığını vermeden daha

Dönüp gidiyorsun!