Sevgili Sonayışığı

bu son satırları okurken

yitip gider ya bir gün daha yeniden

sızlanır geceden ayrılığına hani

parça parçadır düşler uzaklaşır kendiliğinden...

öyle bir kuyudan yazıyorum avuçlarıma yaslarken başımı.

başımı alıp gittiğim avuç avuç ateştir, kimsesizliği çoğaltan,

giderek boğucu karanlığın direnişi: özgürlük düşüncede

sorun; ahenksiz zaman uyumsuzluğum

geç ve git benden,

dirilmeye yüz tutmuş kırmızı bir yıldıza yol alırcasına

harcadığım her tebessüm kadar yorgun

ama umutlu.

dinle! sonayışığı

şimdi:

tek bir soru sorsalar bana,

son eylemin nedir deseler

yazarım tüm duvarlara;

ey anlamsızlık geri dur,

çizgiyi geçmektir cesaret!

2009