Sevgili Y.e.ç'e

Sayın Y.E.Ç

Senli yıllarda sensizlikteyim

Yaşıyorum işte;

Her sabah ekmek alıyorum köşedeki fırından

Aylak aylak gazete okuyorum yine her kahvaltıda

Çayı senin gibi tek şekerli içiyorum hala

Bugün güneşli ince bi rüzgar var

Sen bu şehrin mayısını seversin

Bir mayıs günü oturup sana yazmaktayım

Yaşıyorum işte;

Sensiz kalan bir şehirde

Sessiz yaşıyorum

Sessizce yazıyorum

Ölümü hatırlatan toprak kokusuna

Bay Y.E.Ç

Bu aralar iyi değilim

Sigarayı bırakmam

Anasonu azaltmam gerekmiş

Doktor Bey dedim

-Bir bilsen yıllardır ne yaşamaktayım

Düşenin halinden düşen anlar deyip

Peki dedim geçiştirdim

Dün gece bir büyük devirdim

Okkalı bir şiir doğurdu geceleyin

Ölümü ve seni anlatan

İçime bir sevinç düştü

Vuslata bir adım daha düştü...

imza: Bayan Y.E.Ç