Sevgilim İşte Eylül
Ayrılık denilen mevsim yaklaştı,korkular çoğaldı,kapılar kapandı
Bir eylül sabahında başlayan serüven başka bir eylül akşamında biter
Pencerenin camları sonbahar/hüzün yağmurları ile ıslanır
Masumiyet tükenmiş,dünya hıçkırıklar içinde,donuk kalan haykırışlar,sönmüş duygular
Şimdi!
Ne yazsam senin harflerin her fırsatta keşke diyor
Koca şehir susuyor sadece sesin çınlıyor kulaklarımda
Ağıt hazan düşen yatağımın baş ucunda
En çok Eylülde ağlar aşk /bir canı uğurlar gibi
Erken kapandı perdeler
Ay gibi yum gözlerini geceye
Yıldız gibi kay geç düşlerimden
Tadını bilmediğim/tenine düşmediğim
Hayal olmaktan çık,dökül şehvetinle benliğime
Eylül!kırılgan mevsim
Söyleyemem sana yanan tenimi,kıvılcım düştü bir kez içime
Kıvranışlarım kadar sessiz uykusuzluğum
Her dokunuşumda kendime,haykırışlarım suskunluğumdur aslında
En çok Eylülde ağlar aşk,/son izleri siler gibi
Yine bir eylül sabahı
Sigaram başucumda/Hatırlar mısın?
Kızardın.. içme şu zıkkımı diye
Şimdi yoksun ya /daha çok içiyor
Biriktikçe özlem/daha çok seviyorum sigaramı
Ah Eylül! Kutlu mevsimi hüznün!
Sanki güneşin rengini çalmış rüzgar,sonbahar döktü yaprakları/cam hançeri güzüm
Güneşten bir parça koparamayan soğuk rüzgar gibi gönül değdiği her gülü vuran kırağı
Tüm zalimlerin yerine tanrıdan af diler gibi dağılırdı kalbimde
En çok Eylülde ağlar aşk,gözlerimizde biriken deli yağmurlar gibi
Eylülde kırağı çaldı umutlarım
Yapraklar yüzüme sıvıyor kızıllığını
Kanadına ağlayan martılar üşürken saçlarımda
Hüznün nefesidir o soğuk rüzğar
Sana bir eylül akşamı gelmeliymiş,üşümeli biraz da ürkmeliymişsin
Eylül vurmuş aşklara veda
Seni her Eylül sabahında bekleyeceğim/o sokakta, o köşede, o ağacın altında
Eylül rüzgarlarının armağanı sevdamı,saklıyorum hala kalbimim en derın yerınde
Hazan yaprakları tek tek düşerken/zaman hasretinle akıp geçerken
En çok Eylülde ağlar aşklar,en çok eylülde ağlarım ben...