Sevgilinin Baş Harfinde Çarmıha Gerilmeydi Vebalim

-----

-Kentin esir alınmış ufkuna perde çekiyor güneş

Devrik cümlelere kısılır lehçeler-

Kalleş bir bıçağın sapından akardı dilenci ruhum

Örtünse her yorganın altında

Tenim hep çıplak kalırdı sevgili bakışında

İçim suskunsa aldanmayın haa..

Susuşum, susmadıklarıma isyandır

Ağlamaklı oluyorum bilesiniz her yağmurda

Ağlamaklı olurum her bulut geçişinde

Bağnaz yasaklı siyasetti mahpusluğuma düşen

Ben miydim yoksa

Benden öte ruhum muydu iç yerimde üşüyen

Sırrım ve öykünen aşk yüreğimin en derininde

Lacivert gecenin koyağında izbe yemin

İçim çekiliyor med-cezrin yozunda

Elime dolanmış çığlıklar var

Ey berduş ömrüm

Takvasına as ellerinin kabulsuz dualarını

Cennet kovumu meyveyse seni cezb eden

Ademsen eğer Havva duvağında

Kuma göm endaze biçimselliğindeki duygularını

Yaralı bir kartalın gölgesinde eriyor tenim

Acı bir öpüşün yaşmağı sarar dudaklarımı

Islığıma yapışan o eski şarkı

Z/amansız kahkahalar artığı

Ey gökyüzü bulutlarını ferah tut

Gözlerim her zamanki gibi

Hep buğulu

Hep n/emli

-Kentin esir alınmış ufkuna perde çekiyor güneş

Devrik cümlelere kısılır lehçeler-

Dilim ahraz

Oysa konuşmadan duruşum b/aşkaydı

Gölgeler birikir düşlerime

Hoyrat eller s/arar kabuk bağlamayan yaralarımı

Sevgilinin baş harfinde çarmıha gerilmeydi vebalim