Sevgiliye Fısıltı

Karlı bir kış gününde

Elimde dört mevsimin bin bir çiçeğiyle

Kapına gelmek isterdim

Pencereyi araladığında, karlar üzerime düşsün

Ve ben hep güleyim yüzüne baktığımda

Yüzün güneşim olsun

Aydınlatırken rüyalarımı

Hayalin yanımda can bulsun

El ele verip binlerce çocuğa uçurtma yapalım

Üç çıta sende biri bende

Kaderin cilvesi

Rüzgarın derin sesi

Değsin özgürlüğe

Çıtalar bile ellerinde hayat olsun

Kurtuluş'ta iki güvercin kovalayalım

Plastik bardaklarda buğday atarken gökyüzüne

Bulutlar tam tepemizde dursun

Bir salıncak kurayım da kirpiklerinden

Güneş gözlerinde sallansın dursun

Şiir yazalım beraber kimsesiz sokaklara

Ben elimde bir avuç gül ile geleyim kapına

Sen bir vazoya yarım litre su doldur

Sonra el ele tutuşalım

Elimi bırakmazsan kötülük kaybolur

Zaten yanımda sen varken

Kötülük nasıl beni bulur

Kırmızı yanaklarına al değdireyim akşamları

Vazoda duran güller kıskançlıktan solsun

Sen solma, gerisi mühim değil

Aslına bakarsan güllerin solmaması olasılıksız

Işığının yanında her şey boş, tatsız

Açsam kollarımı iki yana

Sarıldığında omzuma, huzurla dolsam

Üç yüz altmış beş mısra iliştirsem saçlarına

Bir şiir der misin bana?