Sevgisiz Kalınca

Sevgisiz kaldık, kalbimiz katılaştı.

Aşksız kaldık, ruhlarımız dalaştı.

Sözsüz kaldık, dimağımız buzlaştı.

Gönül; gülden, güzelden uzaklaştı.

Dostluğu, tozlu raflara kaldırdık,

Elin sıcaklığı, eldivenlerde kaldı.

Kahvenin püfrünü pas'a aldırdık

Kırk yıl hatırı, mazilerde kaldı.

Bülbül konmadan, gülü soldurduk

Figânlı bülbül, güle hasrette şimdi

Bestelerin içini, şiddetle doldurduk

Gizemli diller kısık, lânette şimdi.

Edalı atlarla, tanımadık düz engin

Kırbaçladık dalını narin çiçeklerin.

Geriye bakmadan gittik doludizgin

Buğuladık misk-i amberini güllerin

Okyanusu ateşledik, en derinden

Denizi kuruttuk, balık kaldı susuz

Gönülleri kırdık en ince yerinden

Umutlar söndü, yâr kaldı uykusuz.