Sevişken Çağrışımlar 1
Sevdanın ilk dokunuşlarıydı...
Nasıl da heyecanlı ve ürkekti,
Sarılan kolların.
Kabalığının altında yatan
Belki de...
Ruhunun yumuşaklığıydı.
En derin öpüşlerle ruhumu mimledin.
Ellerin tenimde,
Gözlerin gözlerimde,
Hapsolmuştu, prangalarla,
İmkânsız mıydı gerçekten dokunuşlarımız?
Yoksa insan yanımızı bir kenara mı atmıştık?
Bedenlerimizin buluşma çığlığıydı,
Kulaklarımızı sağır, gözlerimizi kör eden.
Gözlerinin çıkmazındaki manayı,
Dudaklarındaki sönmez alevi,
Tenindeki derin tutkuyu,
Anlayamadım,
Belki de anlamak istemedim.
Kendi iç sesimi hiç duyamadım.
Alevinle yandım, bakışlarınla vuruldum.
Tutkunla eridim, söndüm.
Kimdin ve ne hissediyordun?
Beni ben diye mi sardın?
Ben yerine başkası olsa da sarar mıydın?
Görünenin altındaki ver bana.
Durma, damla damla ver.
Ruhunla harmanla beni.
Dile gelmeyen sözcüklerinle hırpala,
Hadi durma,
Parmak ucundaki cümlelerle sev beni.
Bugüne bir daha dönemeyiz ki!