Sevmediğim Makinist

bir veda sireni çalıyor

yukarı istasyonun

aşk nedir bilmemiş makinisti.

Ellerimin arasından

ellerinin kayıp gitmesini bekliyor

kolay birşeymiş gibi

Gözlerimi almamı bekliyor gözlerinden

ertelememi bekliyor son öpücüğü

bir sonraki buluşmaya

daha yeterince sarılınmadı oysa

yine de çalıyor

yukarı istasyonun

aşk nedir bilmemiş makinisti

uzun uzun veda sirenini.

Seni de saat çağırıyor

süratle koşturuyor

yelkovan

akrebin peşinden

bir dargın bir barışık aşıklar gibi

kavuşup kavuşup uzaklaşıyorlar

oysa ben

ayrılmak istemiyorum senden.