Sevmek Hüsranmış...

Haykırışlar ormanındayım

Gözyaşlarının yanı başında

Hüzün meyveleri dökülmüş

İsyan ağaçlarının dibine

Az ileride yalan kuşları otuyor

Ve sen ihanet çeşmesinden

Doya doya , kana kana içiyorsun

Saçlarını ayrılık rüzgarları tarıyor

Ve sen soğuk ellerinle

Ve sen soğuk yüreğinle

Bana uzaktan gülüyorsun

Bense acı dikenlerinin

Ta içinden sana bakıyorum

Dikenler zehrini akıtıyor

Gardiyan misali bekliyor

Hemen önümde yalnızlık

Sana giden yollar karanlık

Damarlarımda zehrin dolaşıyor

Yüreğim doluyor

İçin, için ağlıyorum

Ve sana bakıyorum

Anlıyorum her şeyi

Ama çok geç olduğunu da biliyorum

Biliyorum artık...

Sevmek hüsranmış

Sevilmek koca bir yalan

Ve sana bakarak...

Ağlayarak...

Acı çekerek...

Yavaş, yavaş gözlerim kapanıyor...

Kalbim duraklıyor...

Son olarak mırıldanıyorum

SEVMEK HÜSRANMIŞ...