Sevmekmiş O Da Ne?

Soğuk sonbahar akşamlarından yalnızlığımın sessizliği

Arkadan fısıldıyor rüzgarın sesi

Sevmekmiş o da ne öyle , ben o duyguyu hiç tatmadım ki

Yaşam sevincim de yok onuda bilmiyorum

Derbeder oldu bu beden öleceğimi bilmeden yaşıyorum

İlk önce adım atıyorum hayata ve acılara

Sonra koşarak geliyorum yalnızlıkların yanına

Dertleşiyorum bazen duvarlarla

Ölmedim biliyorum ama ölüm yakın aslında

Şimdi sus diyorlar bazı insanlar

Susmak kolaydır ama

Bilinmez dertlerle , rüzgarlarla kapışmak zor

Kasırgalara direnmek,acılarla yüzleşmek

Ağlamak gerekir bazen hayata

Ve durdurmak içten değildir içindeki fırtınaları

Durdurursan eğer kaçmış olursun anılarından

Bir bakarsın ki sevdiğin kalmamış yanında

Yalnızsın sadece ölü bedeninle birliktesin

Ve tabutun içinde sen varsın

Yaşamak böyle bir şey mi ha dört duvar arasında

Öldükten sonra dört duvar arasında kalacaksak

Razıyım ben dünyanın yükünü sırtımda taşımaya

Tamam hayatımız tükeniyor yavaş yavaş

Bitiyor belki de ömrümüz yarın az daha azalacak

Şimdi son sözlerimi söylemek gerekirse

Dermanım kalmadı bu hayattan

Bir gün daha bitti bir ömür gitti

Bilmiyorum başkalarında öylemi

Gecelerin hasreti içimde kavruluyor

Ama şimdi o yok gece ve gündüz olsa ne olur

Geceler,geceler güzeldi onun yanında

Sanki hiç bitmeyecek gibi geliyordu bana

Tamam şimdi de öyle hiç bitmiyor ama

O varken tatlı bir rüyaydı geceler bana