Sevmemeye Yeminin Vardı

hani sevmemeye yeminin vardı

onu gördün birden çoştun sen gönlüm

ağlayan hayatta gülermi derdin

yanağında gamzeler belirdi gönlüm

eskiden içerdin gamdan kederden

türkülerle horon teptin be gönlüm

yaşarken hep sen ölmek isterdin

dört elle hayata sarıldın gönlüm

gönlüm çoştun sen durma birdaha

can katsan şu dünyada benim canıma

gezerken sen boslukta ben bir avare

şimdi ona sen bağlandın gönlüm