Sevmiyorum Abiler Zenginlerin Şımarığını

İki tip insan vardır;

Birisi doğuştan şanslıdır.

Diğeri doğmadan anası ağlamıştır.

Yanlış anlaşılmasın insan her yerde insandır, eğer insansa...

Ama bazen, parayı görünce insanlığını unutanlar vardır...

Öyle insan vardır ki;

Baba parasıyla erkekleşir, yiğitleşir.

Baba arabasına kurulur...

İşi doğmadan hazırdır,

Okumasına ne gerek vardır?

O zaten okumadan da adamdır...

Öyle de insan vardır ki;

Kırk yıl çalışsa bir ev alamaz,

Hiçbir gün caka satamaz...

Okursa adam yerine konur,

Okuyamazsa köleden farksız olur.

Onun doğuştan şansı yoktur...

Birisinin toplam kıyafeti elli liradır,

Birisininse sadece gömleği elliden fazladır...

Birisi yaparken içtiği çayın hesabını,

Birisi almıştır babasından harçlığını...

İkisi de seçmemiştir ailesini, yaşamını,

Ama şans dedik ya baştan;

İllaki birisi olacaktır doğuştan şanslı...

Parası olanın arkadaşı çok olur,

Kanmayın aslında ona değil, parasına tav olunur...

Parasızın arkadaşı kendidir genelde,

Gerek de duymaz zaten öyle herkese...

Parasız, parasızdır yaşar her şekilde,

Paralı arkadaş, yaşayamaz cebi delikse...

Kızla gezerken mahcup olur birisi, ezim ezim ezilir.

Belki kız takıntı yapmaz, lakin parasız da bir gençtir...

Gurur yapar sevdiğinin istediğini alamazsa,

Ya yalan konuşur ya da mahcup olup, yutkunur...

Diğeri için bunları düşünmeye bile gerek yoktur...

Birisine doğum günü hediyesi diye araba alınır,

Birisininse doğum günü bile kutlanamamıştır...

Birisi canı isteyince istediği şeyi alır,

Birisi de bayramdan bayrama aldığıyla kalır...

Varsa sırf para için bir delikanlıyı yoksayanı,

Silmişse sırf kıyafetinden, ya da garibanlığından,

Aynıdır onun da olup, olacağı...

Her şey tükenirde, kişiye kalır insanlığı...

Sevmiyorum abiler, zenginlerin şımarığını,

Yüz metre yaklaşmasın bana en yakını,

Yanlış da anlamayın illaki var zenginin de insanı...

Çaba göstermeden aldıysa bir statü,

Varsa bir dayısı, emmisi, torpili...

Kalınsa ensesi, verdiyse vereceğine hissesini,

Sevmiyorum abiler ben işin böylesini...

Allah nasip etmesin bana, haksız bir işi,

Sırf bu yüzden küfretmesin arkamdan bir tek kişi...

İnsanın mayası kaldırıyorsa, hak etmediği bir şeyi;

Bana göre bu kişi dünyanın en şerefsizi...