Seyrek Kapılar

Uyurken

içimin avlusuna sızlıyor hayat ’lar

Dilimde karanlık kış ’ın mevsim tokmağı

Gece kan-taşı

Yaralı anıların ve ölümlü şehirlerin yalnızlık düşüşü

İncinmiş sislerin dua mezralarında

Tam ortasındayız dünyanın

Sizinle aynı yerde

Aynı kalp atışında..

Rüzgarlı güneşle eserken yapraklar

Uykuya dalanların,ayrılışların

başında yetimlik

-avucumun içinde sarılışları gölgelerin -

Ahreti uyandıran uçurum

Gözlerimin göremediği yüzlerde

Hazin bir Şubat’ ta

Soğuğun gözkapaklarında

Sıcak bir han arıyorum

Karanlığa çoğalan çocuklar nerdeler

Ellerimin ikliminde seyrek kapılar

Düşen şehirler

Onarılmaz yaraların önünde

Duadır avuçlarımıza inen her kayıp

Her saat başı elinden tutuyorum umudun

Çiçek açsın diye uçurum

Gözlerimizin kıblesine

Bakışlarımda çocuklar,

anne ,babalar

...