Seyyibe-2 -Bir Bilet Lütfen-

'Yolculuk nereye küçük hanım? '

Ürkek bir ceylan edasıyla

Düşündü

Bulut kondu çocuksu bakışa

'Uzaklara? dedi

'Yolculuğum umuda...?

Bir bahar sabahında

Yollara düştü Seyyibe

Yüreğine ne bir sırdaş

Yoluna ne bir yoldaş

Düşlerini soluyordu hüzün

Binlercesi çaresizdi adımsızlığın

Alabildiğine yoksulluk dökülüyordu

Yorgun raylara

Sessiz bir şarkı gibi dudağında

Ağır aksak karanlığına serildi duman

Nasıl söylemeliydi adresi

Buruk bir heyecanla

'Aydınlığa...

Var mıydı yeriniz acaba?

Sadece gidiş olsun lütfen!?

Karanlığı ve tüm düş kırıklıklarını

Sık sıkı bohçaladı

Ne gerek vardı

Zaten düşlediği yer

Kendinden çok uzaktı

Bir de yanına aldıkları

-Sahip olduğu en değerli şeyi

sevgiyle kuşattığı varlığı

özlemleri

umutları-

Sıkıca sarıp sarmaladı

Evet, memur bey;

'Varsa bir bilet, lütfen!?

10/03/2009 İzmir