Si Bemol Aşk / Kırık Ezgiler
Bu aşk, si bemol bir aşk.
Cendere içinde türlü ezaları ben çektim,
Pez kalırım; onun ince re’sinden ret yerken
Kalfalık yaparım aşk gurularına.
Devrikten düşer alnımdaki pütürlük,
Sıcağı sıcağına bağlanır güzel sevilmeyişime.
Nokta ile virgüllere peştemal giydirip
Kulağımın içine sessizlik kaçıran gecelere
Peşkeş çektim.
Müzikleniyorum.
Devinim si bemolün ayrılık kriptosunu
Uzlam ve uzay gemisi ekseninde döndürür,
Bana saçımı taratır.
Terk edilirken bile hep güzelim.
Bana nasıl kıydınız, söyler misiniz?
Ne kadar yabansanız,
arılardan toy bir hizmette
Noksan sayıp hatalarınızı,
Yavan sevmemek adına
türlü eziyetler çektim.
Kıtlık bilinciyle si bemolü
si’den Siyam ikizi gibi ayıran kalemleri kemiriyorum.
Bakın işte, yine sizi yazıyorum.
Kıyam sofrasında “kıyamam” diyerek
Yer sofrasına beni ezdiren kıyım sevicilerim...
Siz efendim, siz!
Bir fazla, bir eksik ne fark eder?
Sorumluluk bilincine oğlak kesip
Koyunlara İnşirah Suresi dinleten siz,
Hatır gönül bilmez sevicilerim...
Si bemolün begonyasını koklayıp
Buruk notaların arzularından lekeli günahları
Hiç dokunmamış gibi söküp atan siz değil miydiniz?
Si bemol aşkın ince huzurunda
Hiç söylenmemiş notaların noktalarına
Kalın bir veda sığdırarak,
Elem terefiş kem gözlere şiş olan
Manyak sevicilerim...
Sebille ve yapay zekâ seviyesi
Benim zekamdan düşük karmalarıyla
Beni taklit edebileceğinizi sandınız.
Yanıldınız.
Ben üstüme su döksem,
En kısa sürede kendi yolculuklarıma varmak içindir.
Pardon, karıştınız.
Aklım, alnım kadar ak.
Si bemol aşklar yekpare ihanet sevici
Merhabalarınızın olsun.
Ben torun torbalara karışırken
Simetrik bir sevapla seveceğim.
Dost başa, düşman ayağa bakarken
Siz kendi yetersizliğinize bakacaksınız.
Ben anladım, ben ağladım, ben afalladım.
Bir daha bu kadar şaşırmam.
Yabana yavan bulaşmış der, giderim.
Gitmeyi ne de olsa sizden öğrendim.
Kabahatli süslü cümlelere dikkat;
Kendine hibe veren veremli sevicilerim.
Size gün, bana aydın...
Dilara AKSOY