Şiir
Karıştı aklımın pervazına gecenin gizemli gölgesi
Ağlamaklı oldu iç kırıklıklarım
Siyaha boyandı entarisi sesimin
Boğuk bir tükçeyle yaklaştım zamanın uzvuna
Tam ağaracakken tan
Kokun geldi uzaklardan
Hatrına sığınan bir düştü her dem adını zikrettiğim
Zamanın soğuk deminde üşüyordu sebepler
Sana doğuyordu gün olmazsa olmazların arasından
Ne zaman bir çayı karıştırsam parmaklarımla
Şeker gibi eriyordu kelimelerim
Ve yanında tüm engebeler düzlüğe iniyordu
Düzara sana varıyordu tüm şiirler
Aklımın salıncağında sallanan koca bir aşktı senin bana gördüğün reva
Hangi masaldan alıntı olduğunu bilemediğim
Uzun saçlı rapunzelden çok önce
Giysisini giyiyordun tüm aklı başında sevmelerin
Ben aklına hayran
Sevdiceğin oluyordum akıllılıktan uzak
Ve bahçesi vardı senin gözlerinin
Gözün gözüme değdiğinde yemyeşil çimenliklerle dolu bir yol
Yavaş adım geziyordun ortasında
Ve sana açılan o kapıdan hiç giremeyerek
Uzun uzun yürüyordun
Kaç hikaye oldu senden bahsediyorum
Tüm öpülesi anılar hep benimle kalıyor
Gözlerimi kapıyorum çok sonra
Hala seninleyim
Mevsimler döndü yine kış gelecek
Bir yudum ekmek iki zeytin seni anacağım günbegün
Gelmesen de zorlamıyorum kaderi
Ben alıştım sevgili
Koca yokluğunla çay demlemeyi......