Şiirci Kulübesindeyim Artık

gelen her sabah günün ilk satırıdır,

geçen saat okunmuş cümledir bizde

ne üzerini karalarız

ne de silgisi vardır zamanın,

kurmaca öykü değiliz bu kitapta,

ne yaşıyorsak onu yazar romanımız;

bazen bir ünlem koyarız sözcemizin sonuna

bazen paranteze saklarız düşlerimizi,

her dakika bir virgüldür

her nefes başka bir kelime;

bitmez sanmayın günleri

?son' denilen söz nedir ki!

tek heceli bir saniye...

söyleyin,

sözlerimizi ark yaparak

hangi nehirden su çaldık gönül bahçemize,

hangi kalbin kapısını zorladık

taş attık mı elin perdesiz penceresine;

fikrimize yakışmıyor mu sevdamız,

canımız dişimizde

içimiz dilimizde değil mi,

neden kirlensin sayfalarımız!

bakın,

yeni sabah bekliyorum şimdi,

uzaklardaki sahil köyünde

bir şiirci kulübesindeyim artık;

ay'ı zoka yaptım oltamın ucuna

güneşi yakalamaktır niyetim.

ve denizden dalgaları topluyorum her gece

yağmurlarını istiyorum bulutlara kur yaparak

sağanaklar biriktiriyorum avuçlarımda

harcamıyorum çisentileri;

korkuyorum!

korkuyorum ki

susuz kalırsa bir su perisi

kurumasın diye ipekten teni

gözyaşlarıyla ıslatır kendini...