Şiirden Elbise

gecelerin ikizi gündüzlerde büyüttüm

göz bebeklerini!

ve aşka soyunan bedenine,

şiirden elbiseler ördüm

üşütmedim seni..

ıslatmadım da,sırılsıklam aşıkken..

Allah'ım bir saniye bile bizi ayırmasın derdin

ne oldu,

din mi değiştirdin..

usulca çıkarmışın şiirden elbiselerini

ve bir vefasızlık abiyesi üzerinde

ulan!

böyle de güzelsin be..

isyan etsem Yaradan'a

seninle yaptıklarımızdan daha mı günah!

ey günahları sevdiren

neden?

neydi seni ayrılık uçurumdan iten!

saçlarımı okşardın

göğsüne yatırıp da!

susardın,konuşmazdın

ben aldığın nefesi dinlerken

ağlardım!

bana atan kalbin vardı

sana tapan kalbime karşılık

mutluydum

umutluydum

ayrıldım

dağıldım

ölmedim..

azrail mi acıdı,vadem mi dolmadı..

bilemedim..

duyuyorum,

ayrılık abiyeni çekip üstüne

çıkıyormuşsun gecelere

elinden kadeh hiç düşmüyormuş

kaybettiklerine mi içiyorsun,

iyi ki kaybettim,şerefe mi diyorsun!

şeref benim yanımda,biliyor musun..

tenini gösteren kıyafetlere kanma

şiirden elbiselerini özleyip de,

aynısından bulamayınca ağlama

gelip bana tekrar isteme

çünkü hepsini yaktım!

hüzün şairiyim artık

aşka sevdaya dükkanı kapattım..

NOT:Büyük günah,çok sevdiğine olunca kul..Olmasa bile nikah,ayrılığın değdiği her yürek dul..

demodern..