Şiire Bekçi Aranıyor

gözü kör değil mutluluktandandır

yanınca alev kızılı aşk

öpüşüp mavi serinlikle

girmiştir bir lirik şiire

gözlerim meraklı

ipir ipir kahverengi

iki açık kapı haliçte

İstanbul kalabalığı bir kent insanlık

bir kent işsizlik bir kent dolusu çıkmaz

bütün göçler girer içime

yorulur

şairliğim

en ağırı aşk yüküm

kurşun gibi şiirim

niçin el vermediniz

dünlerim size küsüm

anımsamak

ve unutmak bir an kadar kısadır

bir göz kırpımı uyumayagör

sonrası bu nasıl İstanbul...

andır

birden bire kaybolur gün

bilemezsin hangi dağda kaybolduğunu Şirin'in

hangi kentin çölünde kurur Leylalarımız

üç ses

bir'den bire girer

bir 'den' siz bir 'den'

iki bir arasında oluşan o diken

kaç yaraya batar

sızısıdır kaç bir olmanın

her ses bir gündür

hece ay,

sözcüklerden oluşur yıl

cümle geçmişinle

elli altı sözcük değil misin şair

Van şekeri kadar katı

kavganda çelik bir ettin

zamanın

zifiri çayında

içinde nice sözcük

eriyip gittin !

ömrüm !

ayna istemezmiş ruhlar

gereksizdir kana tarak

İslambollu bir kalabalık

öz oğlunu yer

içini kanatarak

birden bire söz ölür

yani yüreğin şair...

deyim yerinde olsun

şair aşklarla ölür

bir bekçi aranır yeniden şiire

sonrası İstanbul....