Şiire Cinas Düştü-3
Kırk yılda bir olsa da kaynatsan da sen aşı
Ağaç tazelenir bak dala yaparsan aşı
Zülüfleri taranmış kahkülü yana ayrık
Nemenem bir ottur ki toprak düşmanı ayrık
Adem'e eş verildi Havva adında dişi
Edep haya yoksunu kırdırır bak tüm dişi
Gözü gönlü doymayan önüne ne koysan yer
Seni aşikar eder gezip tozduğun o yer
Koyun kuzu kucaklar allı yeşilli meram
Zikrine sadık kalır fikrinde baki meram
Takılıp kalıyorsa boğazımda bir dilim
Hayırdan gayrısı boş kemi söylemez dilim
Yüzünü yumuyorsan gözünde kalır çapak
Kaynak yaparken dikkat demir sıçratır çapak
Fikir başak verince değirmende us öğüt
Atadan kalma anla bunca deyiş ve öğüt
Bir çift kaşın duruyor göz üstünde çatılı
Gönül öyle bir yer ki iman ile çatılı
Düşün ve zebil etme rahat uyusun atan
Bu alemde öyle çok geldi geçti ki atan
Malik-ül Mülk var iken kimden istersin izin
Sevabın günahınca kalacaktır bil izin
Biberi veren Allah tadın eylemiş acı
Yıkayınca çıkar mı gönüle sinen acı
Alnın yere düşürme kırılsa da çift dizin
Kusuru ört yeter ki dostluklarla saf dizin
Kim kâle alır söyle kemle sunduğun arzı
Muhammed aşkı ile üflendi ruhun arzı
Bak nasıl da kıvrandın nasıl da çok acıdın
Kör aciz kulluğunla beşer zûle acıdın
İstersen kemle dost ol durma yarayı kaşı
ister sil gözde yaşı istersen indir kaşı
Neylesin yeşil gözler hicranın rengi koyu
Fırtınayı defeder fıtratın suskun koyu
Bizi bilen biliyor gıybete dursun alem
Azametin yansıtır gönderindeki âlem
HÜZÜN ŞAİRİ: N Y