Şiiri Bülbülün
Şiir bülbülü ötüyor
Kalbimin kuş yuvasından
Nice şarkılar şiirler tükettiğim
Değmez mevsimli unutulan ayazdan
Bir kışa giriyor
Bir düşü biliyor
Bir de mevsimi içten sevmek olan
O bacası tüten mutlulukları özlüyorum
İşim kalmadı evrenin fakire nasip olmayan aşkıyla
Düşü kalmadı kalbimin hiç olmayan insandan yana
Şiir bülbülü ötüyor
Kalbimin kırık yuvasından
Kapısında kediler
Kulübesinde köpekler sesleniyor
"Sevmek insanca ve insansı masallarda
Doğanın her düzenini sevmek" diyor
Bir insanı unutup
İnsanın bütünüyle yol alıyor kalbim
Tuşuna bastım beklemediğim gidenlerin
Film mutlu sonla bitiyor
Yine Sadri Alışık bakıyor selamının kubbesinden
Türkan Şoraylar Ediz Hunlar canlanıyor kalbimde
"Sevmek insanca ve gerçekçi yollarda
Doğanın her rengini sevmek" diyorlar
Bülbülün kısılmayan sesinde
Şarkımın şirazesinin kaymadığı bir seferde
Rota değiştiriyor kalbim
"Gülmek ve inanmak en gerçekçi bende
Doğanın benimle var olduğu sevmekte benimle" diyor
Bülbülü uçuyor kalbimin
Kısmet, nasibe yol alıyor...